Archive for Σεπτεμβρίου, 2011

Σεπτεμβρίου 27, 2011

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΡΑΣΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

  

Τους  μήνες που ακολούθησαν τη δημιουργία του Δικτύου, λάβαμε εκατοντάδες σχόλια και email. Πολλά απο αυτά περιέχοντας λόγια ενθάρρυνσης και δίνοντας έμφαση στην αναγκαιότητα για συγκρότηση της ριζοσπαστικής κοινωνικής εργασίας στην Ελλάδα, ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο συμμετοχής. Αν και απαντήσαμε στα περισσοτέρα μηνύματα, ενδεχομένως μερικά να έμειναν αναπάντητα. Γι’ αυτό το λόγο κατηγοριοποιήσαμε τις συχνότερες ερωτήσεις, τις απαντήσαμε και δημιουργήσαμε φόρμα συμμετοχής ώστε η επικοινωνία να είναι αμεσότερη.

Παράλληλα σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουλίου αποφασίστηκε η δημιουργία συντονιστικής ομάδας η οποία θα διεκολύνει και συντονίζει τη συμμετοχή των υποστηρικτών του δικτύου με συναντήσεις ανα περιοχή. Στις συναντήσεις αυτές θα καθορίζονται κατα τόπους αλλά και κεντρικά οι δράσεις του δικτύου. Τέλος αποφασίστηκε και η διοργάνωση συνεδρίου Ριζοσπαστικής Κοινωνικής Εργασίας μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Στο συνέδριο αυτό θα πραγματοποιηθεί και η εκλογή νέας συντονιστικής ομάδας με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

 

 

Τί είναι το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών?

 

Το  Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών αποτελεί μια ανοιχτή συμμαχία, συσπείρωση κοινωνικών λειτουργών, εξυπηρετούμενων, φοιτητών κοινωνικής εργασίας και ακαδημαϊκών κοινωνικής εργασίας. Πολλοί από εμάς έχουμε συναντηθεί στα κινήματα, στα αμφιθέατρα, στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών υπηρεσιών. Έχουμε μοιραστεί τις ανησυχίες για το επάγγελμα της κοινωνικής εργασίας και την αγωνία μας για την αποψίλωση του κοινωνικού κράτους. Έχουμε προβληματιστεί για τα θεωρητικά και πρακτικά αδιέξοδα και τις ανεπάρκειες της παραδοσιακής κοινωνικής εργασίας. Έπειτα από μια σειρά συναντήσεων αποφασίσαμε τη συγκρότηση ενός δικτύου που θα φέρνει κοντά -και χωρίς ιεραρχίες- επαγγελματίες κοινωνικούς λειτουργούς, ακαδημαϊκούς, φοιτητές και “εξυπηρετούμενους”. Βασικό στόχο αποτελεί η μετουσίωση των προβληματισμών μας σε πολυεπίπεδη δράση (πολιτική, ακτιβιστική, επαγγελματική και επιστημονική).

read more »

Advertisements
Σεπτεμβρίου 18, 2011

Κοινωνική Εργασία και Κοινωνική Ανυπακοή (ή αλλιώς, δεν πληρώνω τα χαράτσια σας!)

Η δουλειά μας είναι να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να κινηθούν, να δράσουν, να συμμετέχουν. Εν ολίγοις να αναπτύξουμε και να αξιοποιήσουμε την απαραίτητη δύναμη που θα μας οδηγήσει σε αποτελεσματική σύγκρουση με τα κυρίαρχα πρότυπα ώστε να τα αλλάξουμε. Όταν αυτοί που έχουν τη δύναμη γυρνούν και σου κολλούν την ετικέτα του «ταραχοποιού»… έχουν απόλυτο δίκαιο. Γιατί περιγράφει με μια λέξη τη δράση μας- να προκαλέσουμε κινητοποίηση με σκοπό τη σύγκρουση και <κοινωνική αλλαγή>

Με αυτά τα λόγια ο Saoul Alinski περιέγραφε τη δεκαετία του 1970 την κατεύθυνση και λειτουργία τις ριζοσπαστικής κοινοτικής εργασίας σε συνθήκες βαθιάς ανισότητας και καταπίεσης των πιο αδύναμων και ευάλωτων ομάδων. Για τον Alinski σε συνθήκες κατάφωρης αδικίας και εκμετάλλευσης το ζήτημα της υπακοής ή μή  των εκμεταλλευτικών κανόνων (ή νόμων) παύει να αποτελεί δίλημμα (το γνωστό ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;). Ο ριζοσπαστης κοινωνικός λειτουργός ή κοινοτικός οργανωτής έχει ξεκάθαρα την υποχρέωση να αποκαλύψει τις μορφές αδικίας που βιώνει η κοινότητά και να οργανώσει την πορεία σύγκρουσης με τις δομές ή αντιλήψεις που συντηρούν και αναπαράγουν την αδικία. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας δράσης είναι διπλό. Από τη μια επιδιώκεται συνειδητά η κοινωνική αλλαγή, αξιοποιώντας συγκεκριμένη μεθοδολογία και τακτική σύγκρουσης. Από την άλλη, τα μέλη της κοινότητας –ακόμα και αν προσωρινά δεν επιτευχθεί η κοινωνική αλλαγή- διαπαιδαγωγούνται διεκδικώντας τα δικαιώματά τους. Το τοίχος αδιαφορίας, σιωπής, φόβου και έλλειψης εμπιστοσύνης σπάζει. Πολλές φορές χρειάζεται ένας κοινωνικός λειτουργός- «ταραχοποιός» για να επιταχύνει την πορεία αυτή της δυναμικής διεκδίκησης.

Σχεδόν 40 χρόνια μετά από την καταγραφή των μεθόδων του Alinksi, η Ελληνική κυβέρνηση αξιοποιεί συνθήκες κοινωνικού ελέγχου και κοινωνικής βίας που ξεπερνούν ακόμα και τις πλέον άγριες περιγραφές νεοφιλελεύθερης επιθετικότητας που έχει βιώσει ο Δυτικός κόσμος. Μαζικές απολύσεις, τεράστια ανεργία, σχολεία και νοσοκομεία σε υπολειτουργία. Ακόμα χειρότερα, στο στόχαστρο της κρατικής αυτής βίας έχουν μπει συστηματικά οι πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Οι ομάδες τις οποίες η κοινωνική εργασία εξ ‘ορισμού και εκ φύσης υποχρεώνεται να προστατεύει και να υπερασπίζεται. Οι άνεργοι, οι ψυχικά ασθενείς, ΆμΕΑ, εξαρτημένοι, κοινωνικά αποκλεισμένοι και άτομα που βιώνουν (ή καλύτερα επιβιώνουν) σε συνθήκες φτώχειας αποτελούν το έυκολο θύμα της κρατικής βίας. Δεν περνάει μέρα που οι εφημερίδες να μην αναφερθούν σε κοινωνικές δομές που κλείνουν, από το Βοήθεια στο Σπίτι, μέχρι μονάδες Ψυχαργώς και ειδικά σχολεία. Αυτόν τον κοινωνικό κανιβαλισμό βεβαίως οι κοινωνικοί λειτουργοί τον βιώνουν καθημερινά λόγω εργασίας. Πολλοί από εμάς απλά παρατηρούν με δέος, αμηχανία και αμηχανία, άλλοι με φόβο και πανικό. Όλο και περισσότεροι όμως προσπαθούν να οργανώσουν αυτό που ο Αλίνσκι περιέγραψε ώς κοινωνική εργασία της σύγκρουσης, να γίνουν «ταραχοποιοί» με στόχο την κοινωνική αλλαγή.

read more »