Μερικά σκληρά λόγια για τη σημερινή σκληρή μέρα.


Τις τελευταίες δύο μέρες τα μέλη της συντονιστικής ομάδας του Δικτύου Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών προσπαθούμε μάταια να συναντηθούμε. Δεν είναι όμως καθόλου εύκολο για κανέναν μας. Όλοι βρισκόμαστε στους δρόμους της διαμαρτυρίας σχεδόν ακατάπαυστα και ώς κύρια προτεραιότητα έχουμε την ενεργή συμμετοχή στην απεργία και τις λαϊκές διαδηλώσεις. Όταν προ- καθορίσαμε συγκεκριμένη ώρα τότε όλο και κάποια συνάδελφισσα ήταν εγκλωβισμένη απο την αστυνομία στο Σύνταγμα ή κάποιος συναδέλφος προσπαθούσε να συνέλθει προσωρινά απο τα χημικά στο σπίτι του. Την ίδια ώρα μια άλλη συναδέλφισσα βρισκόταν στην ΓΑΔΑ (η περίφημη «ασφάλεια») προσπαθώντας να μάθει νέα για το φίλο της που συνελήφθη (σχεδόν απήχθη) απρόκλητα απο την αστυνομία.

Τα μάτια δεν έχουν σταματήσει να τσούζουν ακόμα και το δέρμα δίνει αίσθηση εγκαύματος απο τα ασφυξιογόνα χημικά που αφειδώς και με δολοφονική (κυριολεκτικά) διάθεση εκτόξευε η αστυνομία. Κάτι τέτοιες στιγμές δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει «σάλιο» για την πρόνοια και προστασία των κοινωνικά ευάλωτων αλλά για τα εκατοντάδες (απαγορευμένα στις περισσότερες χώρες) χημικά που πέφτουν βροχή στην Αθήνα, η κυβέρνηση να φαίνεται πάντα εξαιρετικά απλόχερη.

Είμαστε σίγουροι πως και άλλοι πολλοί κοινωνικοί λειτουργοί που δε γνωρίζουμε είναι αυτές της μέρες στους δρόμους και τις πλατείες. Στους δρόμους που σείονται ξανά, σχεδόν 4 δεκαετίες απο την πτώση της χούντας, απο το αγωνιώδες και επίκαιρο οσο ποτέ άλλοτε σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Αρκετοί συμμετείχαμε όλες αυτες τις μέρες στις επιτροπές, τις λαϊκές συνελεύσεις, την οργάνωση και περιφρούρηση της γενικής απεργίας. Άλλοι εθελοντικά βοηθούσαμε στο πρόχειρο ιατρείο που στήθηκε στο σταθμό του μετρό για να περιθάλψει τα εκατοντάδες θύματα της κρατικής βίας.

Όλοι οι κοινωνικοί λειτουργοί που συμμετέχουν αυτές τις μέρες στον παλλαϊκό αγώνα για υπεράσπιση του δικαιώματος στη ζωή και την αξιοπρέπεια, παίρνουμε ένα μοναδικό μάθημα για τις αξίες, αρχές και στόχους του επαγγέλματός μας. Βλέπουμε στην πράξη πως η υπεράσπιση των αρχών που περιγράφονται στον ορισμό της κοινωνικής εργασίας, γίνεται πάντα απο κοινού με όλους όσους στοχοποιούνται και θυματοποιούνται απο τις πιο βάρβαρες μορφές «νεοφιλελευθερισμού» που  εφαρμόστηκαν ποτέ στην Ευρώπη.

Βιώνουμε με τον αγριότερο τρόπο το γεγονός πως η κρατική βία δεν είναι μόνο σωματική (καταστολή και βασσανισμοί πολιτών) αλλά κυρίως κοινωνική (απολύσεις, ανεργία, ιδιωτικοποίηση υγείας, αποδόμηση πρόνοιας).

Μαθαίνουμε πώς να δημιουργούμε κοινωνική εργασία στο δρόμο. Κοινωνική Εργασία με φαντασία, δημιουργικότητα, συλλογικότητα, αλληλεγγύη αλλά πάνω απο όλα πολιτική στόχευση χειραφέτησης. Αντιλαμβανόμαστε τη ματαιότητα και υποκρισία του να «συμβουλεύσεις» έναν άνεργο ώστε να ανακτήσει «κοινωνική λειτουργικότητα» αξατομικεύοντας τις ευθύνες και αποκρύπτοντας την πολιτική και κοινωνική βία που τον συνθλίβει.

Αυτές τις μέρες είμαστε περήφανοι που το επάγγελμά μας ανακτά, αντιλαμβάνεται και απαιτεί το ριζοσπαστικό του χαρακτήρα, αντικαθιστώντας την οσμή της θεωρητικής φορμόλης που μετέτρεψε το θεσμό της κοινωνικής εργασίας σε «μαυσωλείο».

Είμαστε περήφανοι που εκατοντάδες συνάδελφοι μας διαπαιδαγωγούνται και επαναχαράσσουν τις αξιακές κατευθύνσεις  του επαγγέλματος στο ΔΡΟΜΟ μαζί με τους πολίτες.

Όμως δεν ξεχνούμε πως ο «δρόμος» εκτός απο τόπος διαμαρτυρίας, μπορεί να γίνει και τόπος εκπόρνευσης. Δεν αγνοούμε πως στο παρελθόν μερικοί καταχράστηκαν τον τίτλο του κοινωνικού λειτουργού, πλασσάροντας εαυτούς ως συμβούλους υπουργών όταν η κυβέρνηση κατέστρεφε την πρόνοια. Αυτους που υποκριτικά πανηγύριζαν όταν το κράτος κατέστρεφε την πρόνοια με αντάλλαγμα μερικές ανασφαλείς και κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας για κοινωνικούς λειτουργούς. Αυτούς που πλούτισσαν στην πλάτη των απλήρωτων κοινωνικών λειτουργών, συμμετέχοντας σε κυβερνητικές επιτροπές και ξεκοκαλίζοντας ευρωπαϊκά προγράμματα.

Είμαστε περήφανοι που οι κοινωνικοί λειτουργεί χειραφετούνται, αποκτούν αυτοπεποίθηση και δημιουργούν μια νέα ΚΕΑ, την Κοινωνική Εργασία της Αντίστασης.

Advertisements

One Comment to “Μερικά σκληρά λόγια για τη σημερινή σκληρή μέρα.”

  1. μπράβο στους συναδέλφους που αντιστέκονται. πολύ υποτέλεια τρώμε τόσα χρόνια. και ο κλάδος μας πρωτοστατεί διαχρονικά στο γλείψιμο.
    .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: