Archive for Μαρτίου, 2011

Μαρτίου 30, 2011

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ

Την περασμένη εβδομάδα, ο Δήμος Θηβαίων με την συνδρομή της Αστυνομίας προχώρησε στην κατεδάφιση 18 σπιτιών του προσφυγικού συνοικισμού της Θήβας στα οποία διαμένουν Πακιστανοί μετανάστες και πρόσφυγες αιτούντες πολιτικού ασύλου. Οι μετανάστες, χωρίς να έχουν ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, αναγκάστηκαν να φύγουν χωρίς καν να μπορέσουν να κάνουν οποιαδήποτε ενέργεια για αναστολή της κατεδάφισης, και χωρίς να έχουν καν το περιθώριο να πάρουν τα προσωπικά τους αντικείμενα από τα σπίτια τους. Ο Δήμος Θηβαίων άλλωστε είχε προβλέψει να διαθέτει και φορτηγό με το οποίο ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΗΝ ΧΩΜΑΤΕΡΗ όλα τα προσωπικά αντικείμενα των μεταναστών!!!! Άραγε με ποιας αρχής την έγκριση προέβη σε αυτή τη πράξη;;;;;

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν επιλέγουν να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένοι σε παραπήγματα, χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, χωρίς αξιοπρέπεια!

Η ρατσιστική «ανοχή» που έδειχνε τόσα χρόνια ο Δήμος στους μετανάστες και τους πρόσφυγες της Θήβας, ήταν στην ουσία η νομιμοποίηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τους δύναμης! Οι μετανάστες που τώρα είναι άστεγοι, διωκόμενοι και πλήρως εγκαταλελειμμένοι, χωρίς κανένα δικαίωμα σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμία ανθρωπιστική βοήθεια, είναι αυτοί που δούλευαν και δουλεύουν στα χωράφια της Θήβας ανασφάλιστοι με μεροκάματα πείνας! Και τώρα, που τους είναι παραγωγικά αχρείαστοι, νομίζουν ότι με νομοποιητικά έγγραφα καλύπτεται η πολιτικά ανεύθυνη και απάνθρωπη δράση τους!

Ο διωγμός των Πακιστανών από τον προσφυγικό συνοικισμό της Θήβας είναι ντροπή για όλους μας!

Είναι ανθρωπιστικό έγκλημα!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΩΞΕΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΜΟΝΙΜΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ- ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΣΤΕΓΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

 

 

 

 

 

ΔΙΚΤΥΟ ΔΡΑΣΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ https://socialworkaction.wordpress.com/

Μαρτίου 28, 2011

Εμπειρίες απο την πρώτη γραμμή #1

Διευθυντικός αυταρχισμός, αντιτσιγγανισμός και κοινωνική εργασία

 

Το παρόν κείμενο εγκαινιάζει τη σειρά παρεμβάσεων απο κοινωνικούς λειτουργούς που μεταφέρουν την εμπειρία τους απο την πρώτη γραμμή. Μπορείται να συνεχίσετε να στέλνετε τις ιστορίες, σχόλια οι φωτογραφίες σας στο socialworkaction@gmail.com

Πριν λίγο καιρό, δούλευα ως επικουρικό προσωπικό (με σύμβαση 1 έτους) σε ένα Κέντρο Υγείας, μιας επαρχιακής πόλης στη Πελοπόννησο. Καθώς δεν γνώριζα καθόλου εκείνη τη πόλη, το πρώτο κυρίως διάστημα έκανα αρκετές συναντήσεις με ανθρώπους για να γνωρίσω μέσα από αυτούς τον τόπο και τα προβλήματα που τυχόν είναι πιο πιεστικά από άλλα και έτσι να θέσω και τους πρώτους μου επαγγελματικούς στόχους. Σύντομα έμαθα ότι στη πόλη υπάρχει ένας αυτοσχέδιος καταυλισμός τσιγγάνων. Γυρίζοντας στο Κ.Υ από την δεύτερη ή τρίτη μου επίσκεψη στον καταυλισμό με περίμενε μια έκπληξη! Η ψυχολόγος του Κ.Υ με ενημέρωσε ότι είχαμε μια απρόσμενη επίσκεψη στο γραφείο! Μια κυρία –κάτοικος της περιοχής- είχε πάει στην υπηρεσία και οριόμενη την ρώτησε αν επισκεπτόμαστε σαν Κ.Υ τον καταυλισμό. Η συνάδελφός μου της απάντησε θετικά και η κυρία της ανταπάντησε «να ξέρετε ότι εμείς αισθανόμαστε ρατσισμό για τους τσιγγάνους».

 

Με τον καιρό και τις συχνές επισκέψεις μου στον καταυλισμό απέκτησα μια πολύ καλή εικόνα των άθλιων συνθηκών διαβίωσης αυτών των ανθρώπων και ταυτόχρονα είχα ήδη αρχίσει να χτίζω σχέσεις εμπιστοσύνης με  τους τσιγγάνους του καταυλισμού. Στον καταυλισμό ζούσαν μόνιμα περίπου 10-15 οικογένειες εκ των οποίων 20-30 ήταν ανήλικα παιδιά, με τον αριθμό αυτό να αυξάνεται ανά περιόδους καθώς κάποιες οικογένειες επιστρέφανε εκεί μετά το τέλος διάφορων γεωργικών ή άλλων εργασιών. Ο καταυλισμός αποτελούνταν από αυτοσχέδια παραπήγματα, δεν υπήρχε αποχέτευση, ρεύμα και νερό. Από τα παιδιά που ζούσαν μόνιμα εκεί, κανένα δεν είχε κάνει τα απαραίτητα εμβόλια και κανένα δεν είχε παρακολουθήσει ούτε καν για ένα μικρό διάστημα το σχολείο. Μόνο ελάχιστα παιδιά είχαν εμβολιαστεί και ήταν κυρίως αυτά όπου ζούσαν κάποιους μήνες σε άλλες περιοχές (κυρίως σε δήμους της Αττικής).

read more »

Μαρτίου 22, 2011

Το δίκτυο δράσης ΚΛ στα «3′ χωρίς γυναίκες»

 

Καμπάνια «3 λεπτά χωρίς τις γυναίκες» στο Σύνταγμα από τη Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

 

Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών με αφορμή την 8 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας κάλεσε γυναίκες και αλληλέγγους άνδρες να συμμετέχουν σε μια δράση-έκπληξη στο Μετρό του Συντάγματος.

Η δράση έγινε στα πλαίσια της καμπάνιας «3 λεπτά χωρίς τις γυναίκες» και είχε τη μορφή του freeze flash mob, μιας ακτιβιστικής δράσης από ένα πλήθος ανθρώπων που βρίσκονται όλοι και όλες μαζί σε ένα σημείο και ακινητοποιούνται με το σύνθημα των διοργανωτών, παγώνοντας τον χρόνο για 3 λεπτά.

Το ερώτημα που έθεσε το πλήθος αυτό των παγωμένων γυναικών και αλληλέγγυων ανδρών στους ανυποψίαστους περαστικούς είναι «πως θα ήταν ο κόσμος, έστω και για 3 λεπτά χωρίς τις γυναίκες?». Η δράση είχε εξαιρετική επιτυχία, συγκεντρώνοντας πάνω από 60 γυναίκες και αλληλέγγυους άνδρες και προκάλεσε έκπληξη, συζήτηση, προβληματισμό και ποικίλες αντιδράσεις στους ανυποψίαστους περαστικούς και περαστικές και ρποβλήθηκε από τα ΜΜΕ.

Από το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών συμμετείχε ενεργά η συναδέλφισσα Ζωή Κοκάλου ως μέλος της οργανωτικής ομάδας της συγκεκριμένης δράσης.

 

Με τη δράση μας αυτή τιμήσαμε όλες τις γυναίκες και ειδικότερα:

 

· Τις εργάτριες που το 1857 στο Σικάγο πλήρωσαν με το αίμα τους τους αγώνες τους για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας

· Τις γυναίκες που αυτή τη στιγμή στις αραβικές χώρες αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή, διεκδικώντας παράλληλα την ισότητα των φύλων

· Την Κωσταντίνα Κούνεβα και όσες γυναίκες διώκονται για τη δράση τους

· Τις γυναίκες που υφίστανται την έμφυλη βία στην Ελλάδα και παγκοσμίως

· Τις μετανάστριες και τις προσφύγισσες που δίνουν καθημερινά τον αγώνα για τις ίδιες και τα παιδιά τους

· Τις γυναίκες που στιγματίζονται λόγω της σεξουαλικής τους ταυτότητας

· Τις γυναίκες με αναπηρία που αντιμετωπίζουν τη διάκριση και τον αποκλεισμό

· Τις κρατούμενες στις φυλακές που υφίστανται βία λόγω φύλου

 

Με τη δράση μας αυτή διεκδικήσαμε:

 

· Τα αυτονόητα μας δικαιώματα στην εργασία, την ασφάλιση, την υγεία, την πρόσβαση, την οικονομική αυτονομία

· Ίσα δικαιώματα για τις μετανάστριες και τις προσφύγισσες

· Δομές στήριξης γυναικών που υφίστανται έμφυλη βία

 


 

Μαρτίου 14, 2011

15 Μαρτίου. Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας

Οι «παγκόσμιες ημέρες», «γιορτές» και «επέτειοι» κατά κανόνα μας αφήνουν αδιάφορους ως δίκτυο κοινωνικών λειτουργών. Συνήθως δεν προσφέρουν τίποτε άλλο απο μια επίπλαστη ευαισθησία και μια επίφαση ενδιαφέροντος του καταπιεστή για τον καταπιεζόμενο, του εκμεταλευτή για τον εκμεταλευόμενο. Φιέστες ψευδοφιλανρωπίας 24ωρών. Έπειτα, ο άνεργος θα βρεθεί πάλι στον γκισέ του ΟΑΕΔ, ο ασθενής θα ξανά-βιώσει την προσβολή της προσωπικότητας του μέσα απο το φακελάκι, η ισότητα της γυναίκας θα συντριβεί στη γυάλινη οροφή της «ανεκτικής» μας κοινωνίας, ο άστεγος θα ξαναβρεθεί νεκρός σε παγκάκι απο το κρύο κοκ.

Η 15η Μαρτίου είναι μια απο αυτές τις επετειακές ημέρες. Πιθανόν οι επαγγελματικοί σύνδεσμοι κοινωνικών λειτουργών να στείλουν εθιμοτυπικά μια ανακοίνωση  στον τύπο και κάποιοι δήμαρχοι ή πολιτευτές να χαιρετήσουν υποκριτικά την αναγκαιότητα του κράτους πρόνοιας.

Όμως οι κοινωνικοί λετουργοί που δίνουν καθημερινή μάχη στην πρώτη γραμμή, αυτοί που μάχονται στο πλευρό των εξυπηρετούμενων, συγκρούονται με την αυθαιρεσία των εργοδοτών και υπερασπίζονται με αυτοθυσία τα δικαιώματα στην ευημερία, δεν γιορτάζουν την εποχή που το κράτος πρόνοιας καταρρέει. Δεν γιορτάζουν όταν η ανεργία έχει ξεπεράσει το 15%. Δεν γιορτάζουν όταν απο το Βοήθεια στο Σπίτι αποκλείονται οι πλεόν ευάλωτες ομάδες στο όνομα του «μνημονίου».

Αντί «γιορτής» και φιέστας το Δίκτο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών καλεί όλους τους κοινωνικούς λειτουργούς να τιμήσουν τη μνήμη των συναδέλφων που έχασαν τη ζωή τους στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Από τη Βρετανία μέχρι τη Νότια Αφρική και από τις ΗΠΑ μέχρι την Κίνα, δεκάδες κοινωνικοί λειτουργοί δολοφονήθηκαν, κρατήθηκαν, απήχθησαν, βασσανίστηκαν. Το έγκλημά τους υπήρξε η ουσιαστική δέσμευση τους στην κοινωνική δικαιοσύνη. Για όλους εμάς στο δίκτυο δράσης, αυτοί οι κοινωνικοί λειτουργοί αποτελούν μόνιμη πηγή έμπνευσης και υπενθύμισης της πραγματικής θέσης του επαγγέλματος της κοινωνικής εργασίας: αταλάντευτα και χωρίς όρους δίπλα στους πιο ευάλωτους και στα θύματα της ανισότητας.

Ακολουθεί μια λίστα με ονόματα συναδέλφων κοινωνικών λειτουργών θύματα πολιτικής βίας. Η λίστα συντάχθηκε απο την επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κοινωνικών Λειτουργών, που ξεκίνησε να καταγράφει αυτές τις παραβιάσεις απο το 1988.

read more »

Μαρτίου 10, 2011

Πρόσκληση: Ιστορίες κοινωνικών λειτουργών απο την πρώτη γραμμή.

Η δουλειά μου ξεπερνάει τα όρια της αυτοδιάθεσης μου!

Εκπαιδεύτηκα να τηρώ την εχεμύθεια ,να κλείνω την πόρτα του γραφείου μου και να ακούω το πρόβλημα του ανθρώπου που κάθεται απέναντί μου, που τις περισσότερες φορές είναι το ίδιο ακριβώς πρόβλημα που είχε ο προηγούμενος και ο επόμενος και οι επόμενοι που θα ακολουθήσουν… Μετά, ανοίγω την πόρτα μου και μπαίνω σε άλλα γραφεία, κλείνουμε τις πόρτες μας και ζητάω βοήθεια από τον διευθυντή μου, την συνάδελφό μου, τον παππά της ενορίας, τον δήμαρχο, την συνάδελφο από την ΜΚΟ… συνεχίζω με τηλέφωνα, και παίρνω τηλέφωνο τον κουνιάδο της αδερφής μου που είναι καλός λογιστής και ξέρει καλά τα «οικονομικά θέματα», τον κουμπάρο της γειτόνισσάς μου που είναι δικηγόρος και ξέρει καλά τα «νομικά θέματα» και σε όλους αυτούς περιγράφω το πρόβλημα του ανθρώπου που με όρους εχεμύθειας του υποσχέθηκα να τον βοηθήσω. Στο σχόλασμα, σκέφτομαι ότι ίσως έπρεπε εξ’αρχής να αφήσω τον άνθρωπο να κάνει αυτό που ήθελε όταν μου φώναζε οργισμένα «Θα πάω στα κανάλια!!!!!!» και ότι η Τατιάνα  Στεφανίδου τελικά ίσως είναι καλύτερη κοινωνική λειτουργός από μένα…..

Κι όμως! Κάτι μου λέει μέσα μου ότι αν ανοίξω εγώ το στόμα μου……

Θα διαμορφώσω και εγώ τις συνθήκες, το προσωπικό μου βίωμα να γίνει συλλογικό αίτημα

Θα απεγκλωβίσω από τους όρους της εχεμύθειας, αυτό που πρέπει να εκτεθεί στη δημόσια γνώση!

Θα επαναφέρω τους πραγματικούς, ανθρώπινους όρους και γλώσσα που μπορούν να περιγράφουν τις ζωές μας

Θα δώσω πραγματικό νόημα στη πολιτική αλλάζοντας τη γλώσσα που την περιγράφει- αντί των οικονομικών όρων που μας επιβάλλουν (πχ spreads, έλλειμμα, αγορές, ΔΝΤ, τρόικα κλπ)

Στον χώρο αυτό καταθέτουμε την εμπειρία μας από την καθημερινή μας πρακτική, εμπειρία δράση, προβληματισμούς, ελπίδες, με την ελπίδα να διαμορφώσουμε σιγά-σιγά ένα δυνατό κεφάλαιο κριτικής γνώσης και χειραφετητικής δύναμης, ικανό να μας οδηγήσει σε μια κοινωνική εργασία της κοινωνικής αλλαγής!!

Μπορείτε να μας στέλνετε τις ιστορίες/ εμπειρίες σας είτε με τη μορφή σχολίου (δείτε παρακάτω) είτε με την αποστολή email στο socialworkaction@gmail.com. Αν επιθυμείτε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ψευδώνυμο για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων. Εκτός από ιστορίες, εμπειρίες, συναισθήματα μπορείτε να μας στέλνετε και σχετικές φωτογραφίες, σκίτσα, videos. Όλο το υλικό θα δημοσιεύεται στο blog μας συνθέτονας έτσι ένα μωσαϊκό απο εμπειρίες των κοινωνικών λειτουργών και «εξυπηρετούμενων» σε συνθήκες κρίσης.

Ετικέτες: